Dinsdag 16 juni
Het is een stuk kouder dan verwacht en ik ben blij dat ik eruit kan. Sneller dan verwacht heb ik mij aangekleed, mijn spullen ingepakt en klaargezet.
Het ontbijt is een uitgeklede versie van dat van Hotel Kreuzeck. Geen eieren, geen jus d’orange, geen fruit, weinig broodkeuze – het is bijna Spartaans. Maar we mogen niet klagen: er is voldoende om onze magen goed en voedzaam te vullen.
De dag ziet er weer veelbelovend uit: droog, niet te warm, en af en toe een wolkje. We hebben er allemaal weer zin in.
2e bestemming: Gimpelhaus (1659 m)
Volgens de kaart blijven we nagenoeg op hoogte, maar schijn bedriegt. We zullen onderweg zeker moeten dalen en klimmen – dat is onvermijdelijk – maar niet zo veel als gisteren, denken we. Dat is helaas anders geworden. Het is wederom een schitterende tocht, erg gevarieerd, met hele mooie vergezichten en prachtige natuur. De paden zijn smal en slingeren soms eindeloos langs de bergwand. Ze geven aanleiding tot epische plaatjes. Wie de film The Lord of the Rings heeft gezien – en dan de episode The Fellowship of the Ring – kan zich een beetje een beeld vormen van de omgeving waarin wij rondlopen. Althans, ik heb af en toe het gevoel in de set aanwezig te zijn. De paden zijn goed begaanbaar, maar het is steeds goed uitkijken. Plaatselijke aardverschuivingen (rots) zorgen voor wat afwisseling.
We hebben kennis kunnen maken met de ‘Jaco Move’. Als je wil weten hoe die gaat, moet je Jaco maar vragen een sprintje te trekken. We zijn blij dat dit sprintje goed is afgelopen.
Onderweg begint het licht te regenen, maar dat hindert ons niet in zowel in het wandelen als in onze beleving van deze tocht – werkelijk een wonderschone wandeling.
Naast koeien mogen we ook nog een kudde Schotse hooglanders begroeten. Wat een geweldige plaatjes geeft dat. Het blijven fotogenieke dieren.
In de verte komt het Gimpelhaus in zicht. Dat verheugt mij. Het gebouw heeft wat meer de uitstraling van een hotel, bestaat uit meerdere verdiepingen en wekt de indruk meerdere gasten te kunnen huisvesten. Als we aankomen, bestellen we buiten naast het drinken ook alvast maar een paar porties friet, want we hebben trek.
Ook hier moeten de rugzakken naar de kelder en worden onze lakenzakken in de magnetron ontsmet. Wij krijgen eenzelfde soort slaapzaaltje op de derde verdieping, met aan één zijde een tweelaags ‘slaapbank’ voor veertien personen – zeven onder en zeven boven. Ook hier weer één deken en een beroerd kussen. Ertegenover staat een open kast voor je kleding. Voor het douchen krijgen we een muntje voor drie minuten douchen. Het ziet er allemaal een stuk degelijker en verzorgder uit dan de Gehrenalpe Hütte, maar dat niveau bereik je al snel.
Na het opfrissen nog even een biertje pakken en dan ook nog maar een stukje aardbeien- of bosbessencheesecake. Het duurt nog even voor we gaan eten en voor de meesten is de honger nog niet gestild.
’s Avonds na het diner besluiten Gill en Peter in het hoger gelegen Tannenheimer Hütte nog een afzakkertje te halen. Welke schnaps ze er gedronken hebben, zal wel een raadsel blijven, maar zeker is dat Peter zich vanaf dat moment niet helemaal lekker voelt en uiteindelijk…
Afijn, deze keer lig ik er niet vroeg in. Een spelletje dobbelen kan ik wel waarderen, maar daarna is de pijp toch echt leeg. Het moet gezegd: ik heb deze nacht weinig last van het stemmen van de blaasinstrumenten.